Yok efendim; “savunması yokmuş, oyunda dalıyormuş, adamını kovalamıyormuş.” E, olmayıversin savunması, dalsın oyunda, kovalamasın adamını. Anımsayın savunması olmadığı, oyunda daldığı, adamını kovalamadığı gerekçesiyle kulübeye çekildiği maçları, bakın Trabzonspor’un aldığı sonuçlara.
Anımsayın oyundan alındığı son dakikalarda Trabzonspor’un galipken berabere ya da yenildiği ve 3 dakikada iki gol yiyerek bitirdiği maçları. Ona göre değerlendirin Yattara’yı.
Dün aslında iyi başladı Trabzonspor, rakip yarı alana yerleşip ciddi pozisyonlar ürettiği anlarda, Hasan Üçüncü’nün bomboş durumda kaptırdığı topun, iyi kullanılmasıyla da yenik duruma düştü. Bir Trabzonspor klasiği yaşandı sonra. Golü yedi paniğe girdi, oyunu bozuldu. Ankaragücü dengeyi kurdu, Bordo-Mavili kalede daha sık ve üstelik organize gözükmeye başladı. Szymkowiak’ın tek başına direnci bu durumu değiştirmeye yetmedi ve ilk yarı bitti.
İyi ki Gine Milli takımı Afrika Kupası’ndan elendi. İyi ki Trabzonspor yönetimi, doğru zamanda doğru karar verip Yattara’yı özel bir uçakla Trabzon’a getirtti. O girdi maçın seyri değişti. İlk 5 dakika Trabzonspor becerip de sağ kanadını kullanamadı. İlk kullandığı anda topla buluşturulan Yattara, kendi kazandırdığı köşe vuruşunu kendi kullanarak Fatih’in kafasına nişanladı. Sadece 9 dakika sonra bu kez fırtına gibi sağdan aktı, yine aynı nokta, yine Fatih. O da kurşunlara inat, maşallah!
Bu galibiyet, son günlerde kurum içinde büyük travmalar yaşayan Trabzonspor için çok ama çok anlamlı. Bu nedenle olmayıversin Yattara’nın savunması, kovalamasın adamını, dalıversin oyunda ne olur?
Bir çift söz de Kuddusi Müftüoğlu’na. O da Trabzonspor gibi, ciddi sıkıntılar yaşadı. Bu maç başarılı yönetimiyle onun, 3 puan da Trabzonspor’un yeniden dirilişi gibiydi.
