Oyunun bir saatlik bölümü tamamlandığında Marcelinho tükenmişti. İlk yarıda acemice kaçırdığı golün dışında iyi de işler yapmıştı. Ama ısrarla oyunda tutulması ciddi bir hataydı. Gökdeniz’in “al da at” dercesine pasını vuruşu “Dünya Yıldızı!” sıfatına yakışmadı. Tıpkı Kayseri’de ve bu maçın ilk yarısında kaçırdıkları gibi.

“Bitik” Marcelinho’yu ısrarla oyunda tutan Lazaroni, önce bir türlü çoğalma sağlanamayan hücum bölgesinde rakip savunmayı tek başına meşgul eden Umut’u aldı. Sonra da, Kayseri ve Apoel maçlarından gerekli dersleri çıkaramamış olacak ki, rakip yarı alana topu tek taşıyan oyuncu konumundaki Yattara’yı. 76. Umut’un, 78. dakikada Yattara’nın çıkarılış anı. Uzatmalar dahil 18 dakikayı forvetsiz oynadı takım.

Vestel Manisa’nın iki ön liberosu erken sarı kart görünce ve kart sayısı arttıkça kozlar Ersun Yanal’ın elinden Lazaroni’ye geçmişti. Ama Lazaroni, bu durumdan en iyi yararlanacak oyuncuları Umut ve Yattara’yı oyundan çıkararak dengeyi sağladı ve kendi evinde bir puana razı oldu.
Trabzonspor’un taa hocasından başlayan ciddi sıkıntıları var. Dün akşam bütün hava topları rakipte kaldı. Büyük umut Marcelinho, son vuruşlardaki beceriksizlikleriyle kafa karıştırdı. Savunmanın sağ ve sol taraflarında büyük sorun var. İkinci sınıf düşünceyle yönetilen, gönderirken birinci, alırken genelde ikinci sınıf oyuncular tercih eden, daha doğrusu buldukları ikinci sınıf olan Trabzonspor, ikinci sınıf bir takım konumunda. Evinde bir puana sevinebilecek bir konum yani.

Cem Deda, penaltı pozisyonunda ofsaytı kaçıran yardımcısının kurbanı oldu. Kararının arkasında durabilse Stepanov’a sarı kart gösterirdi. İkinci de geldiğinde Trabzonspor 10 kişi kalırdı. Yattara’nın pozisyonu da tartışılır. Eğer karar “devam” ise o da sarı kart görmeliydi. Deda, avantaj kurallarını atladı, oyundan amatörce dakika çalmaları süzemedi. Arkadaşı Cem Hamoğlu ile birlikte tıpkı Lazaroni ve Marcelinho gibi maçın skoruna direkt etki etti