Buradan 3 puanla çıktığı takdirde lig üçüncüsü olacak, şampiyonluğu hedeflemiş Trabzonspor ise hemen hemen 1-0 önde başladığı maçta 4 savunmacısıyla, 3 ön liberosunu nerdeyse çakılı oynatıyor. Ön liberoları bir garip, birkaç kez Ceyhun’a servis bile yapıyor. Gol umudu bir Gökdeniz, çünkü; Marcelinho tank gibi, Ersen Martin’lik top yok, top olduğundaysa o yok.
Bu maça lig sonuncusu olarak çıkan Ankaragücü, yenik durumda, berabere ya da önde, hiç fark etmiyor, en az 6 kişiyle saldırıyor. Hele Ceyhun topla buluşmuşsa, 3 kişi ortada bekliyor, gerisinin tamamı soluğu ceza alanında alıyor. Öyle ki; bir stoperi ortalıyor, diğer stoperi golü atıyor.

Özeti şu: Trabzonspor’da lig sonuncusunu önce durduracak, sonra vuracak kadroyla çıkılan ilk yarının sonucu: Ankara’da bundan önceki 3 maçta sadece bir gol atmış olan Ankaragücü 2, Trabzonspor 1...
Bu skor tabi ki Trabzonspor’da “risk almayı!” zorunlu kılıyor. Üç ön liberodan biri kulübeye, diğeri savunmanın sağ tarafına çekiliyor. Orta alanda üçüncü bölgeyi topla besleyebilecek özelliklere sahip Szymkowiak ile forvet Umut alınıyor. Mutlak gollük pozisyonlar gelse de, sonuç yok. Ama Ceyhun faktörü var ve Trabzonspor yine de temkinli.
Sonra bir ilginç karar daha: Ankaragücü’nde tek top yapabilen Ceyhun kulübeye... Sonra Trabzonspor daha cesur (!) oynamaya başlıyor tabi ki, Stepanov bile öne çıkıp eşitliği sağlıyor.
Bu maça mutlak favori çıkan Trabzonspor, “kontrollü korkaklığın” bedelini ödüyor. Bu maçta rakibinin hatalarıyla galibiyet şansını yakalayan Ankaragücü “korkaklığın ürünü” iki puandan oluyor.
Valla teknik direktörler kusura bakmasın, bir düşünsünler, gördüler ki; korkunun ecele faydası yok.