Jefferson ilginç bir kaleci. Bir bakıyorsunuz olanaksızı başarıyor, olmadık zamanlarda saç-baş yolduracak goller yiyor. Yan topları zayıf, çizgiye çakılı oynuyor adeta, kale sahasında hakim olması gereken toplara çıkmıyor, geri paslarda geç kalıyor, topla çok riskli hareketler yapıyor.

4 gün arayla iki farklı statüdeki maçta yediği 3 gol, bu yetersizliklerin ürünü. Ama özellikle dün çıkardığı o kadar önemli pozisyonlar vardı ki; hakkında kesin yargıda bulunmayı yine önledi.

Marcelinho Nuri Albayrak ve ekibinin en önemli kozu, transfer yıldızı. Kulüp tarihinin rekor ücreti ödeniyor kendisine. Ankara'da oyunda yoktu, dün akşam da, Gökdeniz'e yaptığı asistin dışında. Kötü oynayanlar vardı, belki sıra ona daha sonra gelebirdi ama teknik direktör onu tercih etti, O da formasını yerle bir. Huy bu, can çıkmadan çıkmıyor. Gel de şimdi o formayı yerden kaldır! Kim kaldıracak?

Şimdi maça bakalım: Vestel Manisaspor, bir hafta içinde oynamak zorunda olduğu 3 maçlık periyodun ilk ayağında Sivas’ta umduğunu bulamadı. Sırada Trabzonspor ve ardından Fenerbahçe vardı. Gücünü ekonomik kullanmalıydı. Bu nedenle tempoyu düşük tutup, Trabzonspor'un ciddi savunma zaaflarından etkili oyuncularıyla yararlanmaktı amacı. Trabzonspor bu kez taşlarla oynamadı, olması gerekeni yaptı. Macera aramadı yani. Rakibin gücü ortadaydı, temkinli olmak en akılcı yoldu.

Bu faktörler ortaya özellikle orta alanda mücadelesi yüksek zor bir maç çıkardı. İki takımda ciddi pozisyonlar üretti. Trabzonspor'un golü tekniğin, Vestel'inki o bekledikleri savunma zaafının ürünüydü. İki kalede de tribünleri ayağa kaldıran pozisyonların "Gol" sesine dönüşmemesi, çoğunda kalecilerin becerisi, az bir kısmında da, forvetlerin beceriksizliğiyle ilgiliydi.

Sonuçta beraberlik Trabzonspor'un işine geldi. Ama Vestel'in kaybı büyüktü. Hem buradaki 2 puanı kupada, hem de Rafael'i Fenerbahçe'ye karşı çok arayacaklar.