İster merkez ister çevre insanı olsun
İster Beyaz Türk ister Zenci Türk olsun
İster İstanbul’daki ister Trabzon’daki Trabzonlu olsun
İster gizli GS’lı, ister gizli FB’li ya da gizli BJK’lı olsun
Biz Brütüsleri* tanırız

Sırtımıza saplanan sedef kakmalı bıçağın sapını tutanlar onlardır.

Hani kabuğundan çıkıp kabuğunu beğenmeyen canlılar vardır hepimiz biliriz onları. Salyangoz, tırtıl vs.

Bir de insan evladı olup doğduğu, ait olduğu, kimliğinin bir parçası olan şehirlerini beğenmeyenler vardır. Adeta kaçarcasına kimliklerini reddeden, böylece kendine yabancılaşan, Trabzonlu olup Trabzonspor’u tutmayan insancıklar ... İyi tanımak gerekir onları.

İnsancık dediğime bakmayın siz. Aslında insandır onlar. Tıpkı sizin, benim gibi iki gözü, iki kulağı vardır. Bizden biriymiş gibi davranarak içimizde yaşarlar, düğünlerimize, cenazelerimize gelirler. Onlarda okula giderler, kavga ederler, severler. Evlenir çocukları olur, para kazanırlar. Takım tutarlar ölesiye, hem de İstanbul takımlarını ...

Rize’nin yetiştirdiği en önemli değerlerden biri olduğuna inandığım Türk aydın tipinin önde gelen temsilcilerinden, bilim insanı ve siyasetçi Mehmet Bekaroğlu’nun da deyimi ile sıradan bir futbol rekabetinden öte anlamlar taşıyan ve bir sınıf mücafelesi olan Trabzon-İstanbul rekabetinde Trabzonlu olup safını İstanbul takımlarından yana kullananların ruh halinin iki açıklaması olabilir.

• Ya Trabzonlu olmaktan ve bir taşra takımını tutmaktan utandıkları için İstanbul takımlarını tutarlar
• Ya da güce taparlar ve ezilmişlik komplekslerinden bu şekilde kurtulmaya çalışırlar

Ait olmadıkları ve sadece yaşadıkları şehirlerin caf caflı semt takımlarının büyüsüne kapılırlar. Zorla veya bin bir entrikalarla onların kulüplerinde bir yerlere girerler. O yerlerin asıl sahipleri tarafından asla sevilmez ve kabul edilmezler. O kulüplerin kırk yıllık insanı gibi davransalar bile bilirler ki o dünyaya ait değillerdir asla. Kimileri o camiaya kendilerini kabul ettirmek için olmadık kahramanlıklar, kimileri de olmadık şaklabanlıklar yapar. Bir de tetikçilik yapanları vardır bu tür insancıkların. (Silah tetikçiliğini kastetmiyorum)

Çölün suyu beklediği gibi, Leyla’nın Mecnun’u, Aslı’nın Kerem’i beklediği gibi 24 yıl gecikmiş sevgiliyi yani şampiyonluğu beklemekten usanıp ve utanıp tuttukları İstanbul takımlarının asıl ve gerçek sahipleri onlara bir tetikçilik görevi verene kadar bekleyeceklerdir.

Transfer zamanlarında çıkarlar ortaya. İster aktif görevde olsunlar ister pasif. Konu Trabzon’dan bir çivi sökme olduğunda devreye girerler. Onların ne vizyonlarına ne misyonlarına ihtiyacı vardır İstanbul takımlarının. Onlar sadece kullanılmak içindir. Kimileri bir kerelik kimileri dönem dönem. İsimleri sık sık değişir ama genelde aynı kişilerdir. İstanbul takımları aklı olanın aklını, parası olanın parasını alır. İşte İstanbul takımını tutmak böyle bir şeydir

Oysa Trabzonspor’u tutmak böyle değildir. Zordur varlığı İstanbul takımlarının varlığına bir tehdit olan Trabzonspor’u tutuyorum diyebilmek. Sermayenin karşısında emek olmaktır Trabzonsporluluk, ezenin karşısında ezilen olmaktır. Kısacası öteki olmaktır Trabzonsporluluk. Türk futboluna Trabzon’dan bakıyorum diyebilmektir. Zordur öyle Şehr-i Bizans’ta bütün sermaye, para, medya, siyaset, iktidar, meşru, gayri meşru tüm güç ilişkilerine rağmen Trabzonlu gibi dimdik durabilmek. Her şeye rağmen Trabzonsporlu kalabilmek.

Trabzon isminden ve gücünden faydalanıp sanat, dernek, vakıf, sendika, politikada elde ettikleri itibarı paraya çevirip bu parayla da İstanbul takımlarının değirmenlerine su taşıyanları gördükçe anlam kazanıyor bizim Trabzonsporluluğumuz. Değirmenimizin çarkını döndüren suyumuzu kovalarıyla, kaşıklarıyla, avuçlarıyla çalıp çalıp İstanbul takımlarının değirmenine taşıyan Brütüsleri suyun başına asla yaklaştırmayacak bir Trabzonsporlu kuşak yetişiyor. Umudum bu yöndedir.


İster evde ister sokakta
İster gece ister gündüz
Trabzon’da İstanbul’da ...

Ne zaman ve nerede olursa olsun biz Brütüsler’i tanırız.
Sırtımıza saplanan sedef kakmalı bıçağın sapını tutanlar onlardır...

-YAVUZ SALTIK-

Brütüs*: Tarihin en büyük kumandanlarından biri olan Kral Sezar’ı sırtından bıçaklayan, en yakın ve en güvendiği arkadaşının adı.